R.I.P. Lemmy

2 september 2019.
Wat een prachtig weekend had moeten zijn, volop nazomerweer en dikke pret voor de doggies eindigde in een weekend vol zorgen en verdriet.

Zaterdagavond nog volop gespeeld op de wei, samen met Ivana en Anouk. In de nacht werd ik wakker van Lemmy en zag dat hij zich echt niet goed voelde. Hij had alles laten lopen en nadat ik het opgeruimd had wilde hij het liefst in mij kruipen. Dit was ongewoon want normaal lag hij graag zelfstandig op de bank.  

We hebben toch nog wat geslapen maar de volgende ochtend was het overduidelijk, het ging bergafwaarts met hem. Hij kwam niet overeind, samen hebben we hem ondersteund en in de benen gekregen. Buiten constateerde ik dat er bloed bij zijn plas zat en daarop volgend hebben we een spoedconsult gehad bij de dierenarts. Om een lang verhaal kort te houden, het bleek dat er een gesprongen tumor in zijn blaas zat en tevens een tumor bij zijn ruggenwervel. Hij was zo ziek, en het leek ook alsof hij al had opgegeven. In samenspraak met de dierenarts hebben we besloten om hem niet verder te laten lijden en is hij vredig ingeslapen. 

Volkomen verdoofd en in schok! Zo kan je het plotselinge verlies van Lemmy het beste omschrijven. Het was een geweldige vent, altijd in voor actie, altijd vriendelijk naar iedereen die bij ons thuis op bezoek kwam. Vol ondeugd samen met zijn zusje en ontzettend lief voor zijn moeder. Wandelen, zoek de koek spelletjes, de bal en uiteraard de “huis” konijntjes op de wei wegjagen. Maar ook de beschermer van huis en haard! Zo zullen we hem herinneren!