R.I.P. Ivana

23 december 2019. Het jaar 2019 is niet ons jaar. Na het afscheid van Lemmy hebben we kort voor de feestdagen de moeilijke beslissing moeten nemen om Ivana te laten gaan. De laatste dagen voor haar overlijden was ze zichzelf niet meer. De dag bracht ze het liefst heel diep slapend in de hoek van de bank door, het lopen en opstaan ging heel moeilijk. De wandelingen waren voor Ivana altijd een feestje en liep ze steevast aan het einde van de flexlijn voor ons uit.

2020-ivana

Van de ene op de andere dag, zo leek het voor ons, had ze er geen zin meer in. Het leek of de “lichtjes” in haar ogen gedoofd waren. Voor ons staat voorop dat de honden kwaliteit van leven moeten hebben en ondanks dat het altijd vreselijk moeilijke beslissingen zijn wisten we dat we de dierenarts moesten laten komen. Ivana is vredig, omringd door alles wat haar lief was ingeslapen.

Gekomen met 8 weken, was Ivana een geweldige hond. Ze stond haar mannetje maar was ook heel stabiel. Eentje die je niet gauw gek kon krijgen. Maar ze had ook een eigen willetje, wilde ze iets niet.. dan kon je op je kop gaan staan. Speuren vond ze geweldig, het spelen met Floyd, later met Anouk en Lemmy was haar lust en haar leven.  

Als moedertje was ze geweldig. Zo zorgzaam en lief voor haar kids. Maar ze was ook duidelijk, er waren voor de belhamels grenzen waar je bij Ivana niet overheen moest gaan. Avonturen hebben we met Ivana beleeft, overal zijn we geweest. En altijd met plezier want ze was zo makkelijk en altijd blij als we weer ergens naartoe gingen.
Dertien jaar en acht maanden hebben we mogen genieten van haar. We missen je!